art of rooting #1
z jowialnym uśmiechem
jowialny to pogodny
Cole siedzi na parapecie z papierosem w dłoni, obserwując stopniowo malejący ruch na ulicy pod nim w towarzystwie świateł panoramy i migających neonów. Wszystkim, co czuje, jest zapach spalin, tytoniu i smak ust Avy. Wewnętrznie gnije. Zewnętrznie pewnie też, zatem cieszy się, że nie musi na siebie patrzeć. Natomiast Ava nie może oderwać od niego wzroku. Leży na boku od dłuższej chwili wpatrzona w niego jak w arcydzieło, którym z pewnością nie jest. Nie dziś. Nawet ciepło bijące od jej nagiego ciała nie może zatrzymać go tej nocy w domu. Staje to się już pewną rutyną: seks, po którym Cole jest zobligowany do nakarmienia swojego nadchodzącego raka płuc morderczym dymem, ostatecznie pozostawienie Avy samej na resztę nocy, by odebrać przypadkowej osobie, która znajdzie się w złym miejscu o złej porze, to, co dla niej najważniejsze. Ten scenariusz wrył się już zakochanym na dobre w pamięć. Jedyne, co ulega zmianie, to seks - ten nigdy nie wygląda tak samo.
Ostatnie spojrzenie, ostatni smutny pocałunek i ostatnie zapewnienie, że wróci, że nic złego się nie wydarzy, że przecież wie co robi. I wychodzi, zamyka za sobą drzwi, zostawia za nimi paraliżujące myśli. Wpycha paczkę papierosów i zapalniczkę do kieszeni czarnej bluzy. Podeszwy jego przetartych tenisówek przeczesują drogę, którą przemierza w surowej samotności. Do jego uszu dociera jedynie dźwięk samochodów, pędzących parę przecznic dalej. Zatrzymuje się na tyłach baru obleganego przez bogatych ochlejtusów, dziś najwyraźniej pozbawionego zainteresowania. Siada na progu, wyjmuje papierosa, zapala i jedyne, na czym skupia swoje myśli to narzędzie zbrodni, które, jak to leży w scenariuszu, znajduje się bezpiecznie w swoim stałym miejscu, a więc w kieszeni spranych jeansów z wystrzępionymi nogawkami. Odpędza własne koszmary, niż te faktycznie się przebudzą i wkroczą do jego brudnej głowy. Przydałoby się coś wciągnąć. Ale Ava później się zamartwia. I w gruncie rzeczy robi to cały czas. Tak jak teraz, zamiast zasnąć, pewnie wypatruje jego powrotu przez okno. Musi do niej jak najszybciej wrócić. Ruchy, sukinsynie, lepiej nie zapomnij o swojej gotówce. I nawet nie waż się walczyć o swoje życie.
...
Komentarze
Prześlij komentarz