seaside improvisation
▪ SEASIDE IMPROVISATION ▪
I
Chłopiec staje się mężczyzną, gdy bierze odpowiedzialność za siebie i innych. Cole nigdy nie musiał się o nikogo martwić - był pozostawiony sam sobie, gdy okrutnie bezwzględne fale, kierując się własnymi prawami, na zawsze odebrały ostatni oddech jego rodzicom. O ile śmierć na środku oceanu wydawała się lirycznie piękną wizją utraty życia, spojrzenie na jakikolwiek większy zbiornik wodny rozdzierała w pół umysł młodego Sinclaira. Dychotomia od zawsze towarzyszyła myślom sieroty. Oczyściła go i pozostawiła w kompletnym nieładzie. Cole nigdy nie czuł, że ma świat w swoich dłoniach, że będąc samiutki jak palec może bez konsekwencji odkrywać to, czego nigdy nie znajdą jego rówieśnicy. Zawsze wiedział, iż jest pariasem własnych uczuć a wszystkie jego młodzieńcze myśli kręciły się nie wokół niego samego, lecz rodzinnej tragedii. W jego snach zawsze ukazywała się szeroko uśmiechnięta matka, na której pełnych ustach niezmiennie gościła krwistoczerwona szminka. Była czerwoną różą kwitnącą na polu opium. Zaraz za matką stał ojciec. Czasami obejmował swoją kobietę, zwykle jednak stał parę kroków dalej. Ze zmarszczkami na czole, pełnym zadumy wyrazem twarzy, aczkolwiek w parze z serdecznym uśmiechem. Róża poślubiła cień rzucany przez męską sylwetkę, który tylko imitował swoją obecność przy niej. Teraz oboje byli sennym złudzeniem. Cole już wiedział, że jest sierotą, nad którym nie czuwa nic poza światłem, równie samotnym jak chłopiec. Nie pozostało nic. Tylko on i jego puste światło.
II
Kolor gnijącego ciała zawsze uważał za urokliwy. Odnajdował urok w wielu niedocenionych przez resztę szarej masy rzeczach, między innymi w ruinach własnego rozsądku. Czuł się całkiem w porządku z myślą, że potrafił porzucać względnie potrzebne mu przedmioty, nie mówiąc tylko o tych materialnych. Zwykle przedmiotami, które bez spojrzenia za siebie zostawiał w tyle, zwyczajnie wypuszczając w najmniej oczekiwanym momencie z dłoni, były dziewczyny z imprez. Cole odchodził od ludzi bez słowa, nie robił wokół siebie szumu. Wystarczy, że inni robili to za niego. Nigdy nie rozumiał osób, które miały mu coś do zarzucenia. Sinclair narzucał swojemu życiu rozpędu, w którym nie miał czasu na jedzenie, sen czy relacje międzyludzkie. Omijał konsternację. Miał jeden cel i jedną obsesję, do czego niestrudzenie dążył.
III
Potrzeba wewnętrznej świadomości, że jest się dobrym człowiekiem została przyćmiona ciemnością żądzy pieniądza. Cole był w pełni świadomości, że gdyby życie pozwoliło mu na edukację, byłby ponad to. Nie wkroczyłby na przestępczą ścieżkę, po której kroczyły tylko społeczne wyrzutki jego pokroju. Z nich wszystkich czuł się najgorszy, bo wyrzuty sumienia przestały prześladować go już po trzecim razie. Powtarzał jak mantrę memento: nikt z cichego morderstwa nie wychodzi żywy, nawet widz. Zabójca jest jeden. Zabójca ucieknie bez echa. Jednakże tylko do zwłok - nie od grzechu. Cole tkwi w swoim osobistym przestępstwie, którym jest jego życie. Cztery ściany bez opcji wyjścia. Poobdzierane tapety przykuwają jego tępy wzrok. Jest zbyt martwy w środku by zacząć się przejmować tym, że w rzeczywistości szpecą. Umarłby. Widział dokładnie wizję własnej śmierci. Widzi ją teraz. Ciemna krew odebrała widoczność. Dopóki nie starła jej jedna persona. To była Ona. Z blizną na prawym obojczyku, z emanującymi życiem brązowymi tęczówkami, z ogniem w trzewiach. Stała się jego obsesją.
IV
Jego koszmar nie dobiegł końca. Będzie trwać wiecznie. Stał się po prostu nieważny. Tak długo, jak Ona była po jego stronie. Tak długo, jak oddawała mu kawałek po kawałku swoje serce, które wreszcie straciła, bo należało do Cole'a. Ale serce Sinclaira krwawiło. Za każdym razem, gdy Ona składała pocałunek na pożegnanie na jego ustach. W końcu zamieszkali razem. Połączyły ich nie tylko obrączki, lecz najszczersze oddanie. Definiowali to jako miłość.
Jego beznamiętne dotąd życie odmieniła obsesyjna, destruktywna miłość ze Wschodniego Wybrzeża do blondwłosej Szwedki. Miłość, która zamieniła go w jeszcze większego głupca.

Komentarze
Prześlij komentarz